Αντί συγγνώμης

Πρέπει να πηγαίναμε δευτέρα ή τρίτη λυκείου, είχαμε ένα συμμαθητή που έμενε στο Κεφαλάρι, σπίτι φάση αμερικάνικη πρεσβεία, επιβλητικό, με εσωτερικό κήπο για τη γάτα και απ’εξω αυλή για τον σκύλο και κολόκρυο.Το ψυγείο και μόνο πρέπει να ήταν όση η κουζίνα του σπιτιού μου.Η παρέα εκείνη τη μέρα δεν ήταν και πολύ του ποτού, καλά παιδιά όλοι, για λιωσιμο σε εισόδους πολυκατοικιών, τράκα στη φωκίωνος και ξύπνημα την άλλη μέρα με κενό μνήμης ούτε λόγος.Γι’αυτά υπήρχαν οι εξωσχολικοί και οι μεγαλύτεροι.
Η μαλακία πήγαινε σύννεφο ώς συνήθως.Σαλόνι μέγεθος αίθουσας αναμονής ΚΤΕΛ, εμείς στον κανάπε-γωνία (μόνο σε βιτρίνα στη Πατησίων είχα δει ) και στην άλλη πλευρά στο πάτωμα πάνω σε μαξιλάρια (κάνα δυο απο τα οποία είχαμε φροντίσει να τους παρέχουμε εμείς-χωρίς να μας ζητηθεί) η αδερφή του συμμαθητή, μιά φίλη της και ένας φλώρος που γρατζουνούσε μια κιθάρα.Δεν θυμάμαι τι έπαιζε, τα κορίτσια τα είχε μαγέψει πάντως.Εμάς πάλι όχι, μετά απο λίγη κοροϊδία και χάχανα τους αφήσαμε στην ησυχία τους.
Δεν ξέρω αν μου το χρώσταγε απο τότε αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που o “φλώρος” με έχει κάνει να βουρκώσω.
Advertisements

One thought on “Αντί συγγνώμης”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s