"ναπανεναγαμηθουνεολα"

When i was just a youngster
i collected crazy songs in my head
yeah the scene from ‘the night porter’
a broken jelly jar crushed by the bed
yes at times our love was fragile
like a hand me down watch that slows down when its old
but our love could last forever,like a sacred ring of precious stones and gold 

Η κάποια στιγμή που στο τηλέφωνο σου λένε ‘κάτσε’ για να σου πουν τα νέα. Εκείνη η στιγμή που δεν έχεις κανένα δράμα να παίξεις. Το σώμα σου ταράζεται από την τόση ζωή. Η τυχαία στιγμή που τα νέα είναι άσχημα. Θα μπορούσαν να ναι και χειρότερα. Ναι, θα μπορούσαν να ναι και χειρότερα. Τηλέφωνα και επανάληψη των ίδιων λέξεων. Με το ποδήλατο, το φορτηγό, κρίσιμο σαρανταοχτάωρο, το πρώτο, το δεύτερο χειρουργείο. Η στιγμή που τα μνημόνια δεν σε απασχολούν πια, ένα τεράστιο ναπανεναγαμηθουνεολα. Η στιγμή που καταλαβαίνεις πως κάθε μέρα αγωνιζόμαστε παίρνοντας ως δεδομένο πως εμείς θα είμαστε καλά. Οι φίλοι μου είναι δυνατοί, σχεδόν υπερήρωες.

Το κείμενο δεν είναι δικό μου. Το έκοψα από τη μπανανιά. Με γάμησε πρωί-πρωί. Ίσως γιατί στην δική μου περίπτωση όταν χτύπησε το τηλέφωνο τα πράγματα δεν θα μπορούσαν να είναι χειρότερα. Δεν υπήρχε καν περίπτωση να είναι αλλιώς. Και είπα να βάλω και λίγο Green On Red για να χαμογελούσε σε ένα παράλληλο σύμπαν όποιος έγραψε το κείμενο. Και έπεσα πάνω στον Snoopy και απλά επιβεβαιώθηκε ότι τα πράγματα δεν θα μπορούσε να ήταν χειρότερα.


Advertisements

2 thoughts on “"ναπανεναγαμηθουνεολα"”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s