All posts by George Fertakis

Greek Punk Mixtape

OBSESSIONIST

A few months ago MRR Radio asked me to do a guest show for them focusing on Greek punk. Based on that, I figured i would do a mixtape with some of my personal favourite Greek punk tracks from 1983 to 2016. You can listen to that radio show below.


As for the tapes: Final wholesale orders went out today (12/4/17) and I will try and do another run of 100 or so tapes after the summer – maybe get a bunch made in the UK as well – I’ll keep you posted. In the meantime, you can get copies, while they last, at the below distros.

For copies, visit:

Static Shock Musik in Berlin, Germany

Trapdoor in Münster, Germany

Kostas in Stockholm, Sweden (garidisk@gmail.com)

Al Pastor in Texas, USA (info coming soon)

Screen Shot 2017-04-12 at 4.37.37 PM.png

If you like what you hear, consider checking out the bands online and buying their…

View original post 459 more words

BBC Radio 4 – The Reunion, Women of Punk

Source: BBC Radio 4 – The Reunion, Women of Punk

Sue MacGregor reunites five musicians who embraced the anarchy of punk music and created a unique style of their own.

For many young people, Britain in the late 1970s was a place without hope. Unemployment was high. The value of the pound was low and, despite the feminist activity of the early 1970s, the most many girls aspired to was to marry well and look good.

Female role models were hard to fine – especially in music. The only all-girl troupes on Top of the Pops were Legs and Co.

Then punk happened.

Women could dress how they liked, behave how they wanted and develop their own sound without being manipulated by the mostly male gatekeepers of the record industry. Young women who didn’t fit the traditional mould of femininity found a new tribe in punk. A place where they could finally be themselves. But the movement attracted fear and aggression from straight society. And few made much money from the short-lived scene.

Sue MacGregor brings together five female punk pioneers.

Gaye Advert, bass player in The Adverts, was described as the first female punk star. But the industry focus on her looks caused animosity in the band.
Toyah Willcox, an aggressive tomboy, found her emotional rebellion in punk and appeared in Derek Jarman’s cult punk film Jubilee.
Gina Birch of The Raincoats played her first gig in November 1977 a few weeks after forming her all-female band.
Tessa Pollitt abandoned her A levels to join all girl punk band, The Slits.
Vivien Goldman was in the The Flying Lizards and Features Editor on the weekly music paper, Sounds. She is now a Professor of Punk in New York.

The guests discuss the impact and legacy of their movement.

Producer: Karen Pirie
Presenter: Sue MacGregor
Series Producer: David Prest

A Whistledown production for BBC Radio 4.

Ain’t Talkin’ ‘Bout Love

Διάβαζα για την τελευταία εμφάνιση των Van Halen στο Pasasdena Civic Auditorium και θυμήθηκα αυτό:

fear live whiskyΈνα βράδυ περιμέναμε έξω από το Whisky, το πλάνο ήταν να μαζευτεί η συμμορία μας* μπροστά στην σκηνή ακριβώς πριν ανέβουν να παίξουν οι Fear. Κολοβαρούσαμε στο πεζοδρόμιο παρέα με τα καλύτερα παιδιά του hardcore όταν πλάι στο πεζοδρόμιο άραξε ένα εντυπωσιακό hot rod από τα ηχεία του οποίου ακουγόταν κάποια ροκ μαλακία. Από τη θέση του συνοδηγού ξεπετάχτηκε ο “Diamond” David Lee Roth των Van Halen, κομπλέ με το ριγέ κολάν, τα γυαλιά-καθρέφτες και τα ανεξέλεγκτα μαλλιά του. Στην θέση του οδηγού ο Eddie Van Halen περίμενε τον παρκαδόρο.

Με τα χέρια ανοιχτά ο Lee Roth απευθύνθηκε προς το πλήθος φωνάζοντας Deserved It“Κοιτάτε ποιος ήρθεεεεεεεε”.

Ο συμβουλάτορας του προφανώς είχε ξεχάσει να τον ενημερώσει για το ποιος παίζει στο Whisky εκείνη τη βραδιά. Το αποσβολωμένο κοπάδι πάνκηδων υποδέχτηκε την επική αυτή είσοδο με νεκρική σιγή μέχρι που λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κάποιος φώναξε:

Την γάμησες!”

Ακολούθησε μια έκρηξη γέλιου ακολουθούμενη από καταιγισμό μπύρας και ρόχαλας. Τα χέρια του πλήθους στριφογυρνούσαν τον David και ή φάση έμοιαζε με ζωντανό φλίπερ λίγο πριν το τιλτ.

Με το που κατάλαβε ότι βρισκόταν σε εχθρικό έδαφος ξαναχώθηκε στο αμάξι φωνάζοντας στον Eddie “Πάτα το, τον Χριστό μου μέσα!” “

*La Mirada Punks

Discos-Out-Murders-In
Discos-Out-Murders-In

Απόσπασμα από το βιβλίο “Disco’s Out…Murder’s In!the true story of frank the shank and L.A.’s deadliest punk rock gang των Heath Mattioli & David Spacone.Η απόδοση στα Ελληνικά δική μου.Το βιβλίο online εδώ.

Της Διπλανής Πόρτας

220px-YOUR_NEIGHBOURS_SONYour Neighbor’s Son (1976) “Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ, Δανέζικης παραγωγής (1976), σκηνοθετημένο από τον Φλίντ Πέντερσεν και Έρικ Στέφενσεν τοποθετείται χρονικά στα πρώτα χρόνια της δικτατορίας των Συνταγματαρχών του 1967. Μέσα από το αρχηγείο της στρατιωτικής αστυνομίας (ΕΑΤ-ΕΣΑ) στην Αθήνα, το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τον μηχανισμό με τον οποίο νεαροί άνδρες της διπλανής πόρτας προσλαμβάνονταν και εκπαιδεύονταν για να υπηρετήσουν ένα κρατικό μηχανισμό ο οποίος τους μεταμόρφωνε σε βασανιστές με απάνθρωπα ένστικτα. Το ντοκιμαντέρ βασίζεται σε μαρτυρίες βασανιστών, όπως ο Μιχάλης Πέτρου, ο οποίος αναφέρει στην ταινία ότι οι τεχνικές εκπαίδευσης ήταν βάρβαρες και βασανιστικές με στόχο να εξασφαλιστεί η υπακοή και η συναισθηματική αναλγησία των μελλοντικών βασανιστών. Θύματα βασανιστηρίων από την ΕΑΤ-ΕΣΑ, όπως ο Σπύρος Μουστακλής, επίσης καταθέτουν την μαρτυρική εμπειρία τους από τα γραφεία της οδού Μπουμπουλίνας.”

The David W. Niven Collection of Early Jazz Legends, 1921-1991

Pictured here is Edythe Turnham and her Knights of Syncopation, c. 1925. Turnham toured the Northwest with her band and played up and down the West Coast and on President Line Cruises, embodying travel routes that linked Washington musicians to the rest of the nation and the country. (Image courtesy of the University of Washington Library Digital Collections.)
Pictured here is Edythe Turnham and her Knights of Syncopation, c. 1925. Turnham toured the Northwest with her band and played up and down the West Coast and on President Line Cruises, embodying travel routes that linked Washington musicians to the rest of the nation and the country. (Image courtesy of the University of Washington Library Digital Collections.)

Ο David W.Niven (του οποίου φωτογραφία δεν κατόρθωσα να ξετρυπώσω) κατα την διάρκεια της ζωής του ηχογράφησε 650 κασσέτες “ζωντανής” jazz τις οποίες δώρισε στο λύκειο του Φόξμπορο. Ο Kevin J. Powers ανέλαβε το να τις ψηφιοποιήσει, να σκανάρει τα εξώφυλλα και να τις μοιραστεί με κάθε ενδιαφερόμενο εδώ.

Έλάχιστο δείγμα  η παρακάτω κασσέτα του Lionel Hampton:

Lionel_Hampton_Tape_3_1938-1939

 

 

 

 

650 tapes · 1,000 hours · 1,378 WAV files · 637 GB · 691 JPEG scans of cassette liner cards & literature. Meticulously Collected, Compiled, and Narrated by David W. Niven, 1930-1993. Generously Donated by David W. Niven to the Foxborough High School Jazz Program, Kevin J. Powers, Director, 2010. Archived to CD-Quality Digital Audio by , 2010-2011. An Early Jazz Recording Collection by David W. Niven

Source: The David W. Niven Collection of Early Jazz Legends, 1921-1991 : Free Audio : Download & Streaming : Internet Archive

Μπλούζ

Blues Bar - Βατοπεδίου
Blues Bar – Βατοπεδίου – Φωτογραφία από το blog του bar.

Ήταν λοιπόν μια φορά και έναν καιρό το Blues, αρχικά ένα μακρόστενο υπόγειο στην Βατοπεδίου και αργότερα ισόγειο, (νεοκλασσικό άραγε?), στην Πανόρμου.Η πρώτη μου επίσκεψη κάπου γύρω στο 1990 ήταν σίγουρα η πρώτη φορά που είρθα σε ουσιαστική επαφή με τα ακουστικά blues και την sangria.Δεν ήταν μέρος για πιστιρικάδες ωστέ να μπορώ υπερηφανεύομαι ότι υπήρξε στέκι μου αλλά τα απογεύματα μέτα (η αντί για ) τη σχολή που πέρασα εκεί θα έχουν πάντα αυτή τη θολούρα της όμοφης ανάμνησης και της κάπνας που 18-19 χρονών σου μοιάζει και λίγο για ατμόσφαιρα noir.Το θυμάμαι κάθε που περνάω από την Πανόρμου και σήμερα που διάβασα το παρκάτω κειμενάκι του Λάμπρου Παπαλέξη (που ασφαλώς και θα με έχει ποτίσει) χωρίς κανείς από τους δυό μας να γνωρίζει οτι θα συναντηθούμε καμιά 20αριά χρόνια αργότερα με αφορμή μια εκπομπή (ακούστε την εδώ),  χωρίς και γώ να ξέρω οτι ήταν ο Φάντης Μπαστούνι των οποίων την κασσέτα είχα αγοράσει από το Studio 51 στην Δροσοπούλου και ακόμα πρέπει να έχω καταχωνιασμένη κάπου.

Blind Willie McTell από τον Robert Crumb.
Blind Willie McTell από τον Robert Crumb.

Μια άγνωστη ιστορία….

Όταν δούλευα σαν barman και όχι μόνο , στο παλιό Blues bar στην Βατοπεδίου μεταξύ νομίζω 1988-1992 κάποιες φορές τα απογεύματα πριν πάω για δουλεια πήγαινα και έτρωγα δίπλα στον ”Καρβουνιάρη”*… Ταβέρνα με βαρέλια , άθλιο φαγητό και service…αλλά πάντα ήταν εκει ένας τύπος ακαθορίστου ηλικίας , τυφλός που έπαιζε κλασικη κιθάρα και τραγουδούσε κάτι απελπισμένα ερωτικά τραγούδια που μου σηκώνανε τη τρίχα… και την ώρα που το λεπίδι του μαχαιριού χάιδευε τη μπριζόλα και η κανάτα γέμιζε το ποτήρι με κρασί σκεφτόμουν πως ο Blind Willie McTell ζεί κάπου εκεί…
έξω απο τις δικές μου ανάγκες…”

1238279_10201948799661146_163907486_nΟ Λάμπρος Παπαλέξης και Οι Χτισμένες Των Θεμελίων κυκλοφόρησαν πέρσι το Δηλητήριο Ποτισμένο Απο Αγάπη.

*Σύμφωνα με πληροφορίες στον ¨Καρβουνιάρη” πλέον “το φαγητό τώρα είναι εξαιρετικό αλλά ο κιθαρίστας λείπει.