Category Archives: Books

Οριακό Πάρτι

Δυο βιβλιαράκια που διάβασα και όλο σκέφτομαι ότι κάτι θέλω να γράψω και εγώ γι αυτά και όλο δεν προλαβαίνω να το γράψω όπως θέλω.

Οριακό Σημείο - Φώντας Ξενιός
Οριακό Σημείο – Φώντας Ξενιός

Το “Οριακό Σημείο” , πρώτο βιβλίο ενός φίλου από τα παλιά που έχω χρόνια να δω και εξεπλάγην ευχάριστα όταν έμαθα ότι γράφει.Μια ιστορία για την ύπαρξη της ανθρωπιάς εκεί που δεν την περιμένεις, περιγραφή μιας θλιβερής πραγματικότητας με επικάλυψη χλιδής για κάποιους, με τη γεύση της σκατούλας για τους υπόλοιπους. Παρόν για μερικούς, μέλλον για άλλους.

Ο Τελευταίος Του Πάρτι - Ιφιγένεια Κολλάρου
Ο Τελευταίος Του Πάρτι – Ιφιγένεια Κολλάρου

 

“Ο Τελευταίος Του Πάρτι”, δεύτερο βιβλίο ενός κοριτσιού που για μένα αποτελεί “τοπόσημο” της γειτονιάς που μεγάλωσα, έζησα και αγαπάω, χωρίς η ίδια να το ξέρει μια και γνωριζόμαστε κάτι λιγότερο από μια ζωή αλλά δεν κάναμε ποτέ παρέα. Η παρέα απασχολεί και την συγγραφέα, μια παρέα σύγχρονη σχεδόν με τις δικές μου, με μια καλή ζωή χωρίς ενοχές για την απόλαυση της στην δεκαετία του ’90 και μια βουτιά στα δύσκολα μια εικοσαετία μετά. Δύσκολα που έρχονται συνήθως όλα μαζί και κουμπώνουν σαν το tetris.

Και τα δύο τα διάβασα μονορούφι και είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει και άλλος τρόπος, σε παίρνουν και σε πάνε. Το πρώτο θα γινόταν εξαιρετική ταινία, το δεύτερο αξιοπρεπές σήριαλ, αν υπήρχε κάποιος να ενδιαφερθεί για την αξιοποίηση της νέας ελληνικής λογοτεχνίας. Όποτε κάνω αυτή την σκέψη για κάποιο βιβλίο, αυτόματα ο νους μου πάει και στον Βαγγέλη Ραπτόπουλο που έχει εκφράσει την απορία του “γιατί δεν εκμεταλλεύονται οι Έλληνες σκηνοθέτες την – αξιόλογη – νέα ελληνική λογοτεχνία” πολλάκις στις εκπομπές του. Θα γλιτώναμε πολλά μάπα σενάρια και θα κερδίζαμε πολλές καλές ταινίες.

Advertisements

Ain’t Talkin’ ‘Bout Love

Διάβαζα για την τελευταία εμφάνιση των Van Halen στο Pasasdena Civic Auditorium και θυμήθηκα αυτό:

fear live whiskyΈνα βράδυ περιμέναμε έξω από το Whisky, το πλάνο ήταν να μαζευτεί η συμμορία μας* μπροστά στην σκηνή ακριβώς πριν ανέβουν να παίξουν οι Fear. Κολοβαρούσαμε στο πεζοδρόμιο παρέα με τα καλύτερα παιδιά του hardcore όταν πλάι στο πεζοδρόμιο άραξε ένα εντυπωσιακό hot rod από τα ηχεία του οποίου ακουγόταν κάποια ροκ μαλακία. Από τη θέση του συνοδηγού ξεπετάχτηκε ο “Diamond” David Lee Roth των Van Halen, κομπλέ με το ριγέ κολάν, τα γυαλιά-καθρέφτες και τα ανεξέλεγκτα μαλλιά του. Στην θέση του οδηγού ο Eddie Van Halen περίμενε τον παρκαδόρο.

Με τα χέρια ανοιχτά ο Lee Roth απευθύνθηκε προς το πλήθος φωνάζοντας Deserved It“Κοιτάτε ποιος ήρθεεεεεεεε”.

Ο συμβουλάτορας του προφανώς είχε ξεχάσει να τον ενημερώσει για το ποιος παίζει στο Whisky εκείνη τη βραδιά. Το αποσβολωμένο κοπάδι πάνκηδων υποδέχτηκε την επική αυτή είσοδο με νεκρική σιγή μέχρι που λίγα δευτερόλεπτα αργότερα κάποιος φώναξε:

Την γάμησες!”

Ακολούθησε μια έκρηξη γέλιου ακολουθούμενη από καταιγισμό μπύρας και ρόχαλας. Τα χέρια του πλήθους στριφογυρνούσαν τον David και ή φάση έμοιαζε με ζωντανό φλίπερ λίγο πριν το τιλτ.

Με το που κατάλαβε ότι βρισκόταν σε εχθρικό έδαφος ξαναχώθηκε στο αμάξι φωνάζοντας στον Eddie “Πάτα το, τον Χριστό μου μέσα!” “

*La Mirada Punks

Discos-Out-Murders-In
Discos-Out-Murders-In

Απόσπασμα από το βιβλίο “Disco’s Out…Murder’s In!the true story of frank the shank and L.A.’s deadliest punk rock gang των Heath Mattioli & David Spacone.Η απόδοση στα Ελληνικά δική μου.Το βιβλίο online εδώ.

Skinny Legs & All

img_2012_03_09_7563b_1600x1200“Η παράλογη συμπεριφορά των ανθρώπων οφείλεται συχνά στην ανικανότητά τους να αντιλαμβάνονται σωστά την πραγματικότητα. Και κάθε φορά που χρησιμοποιούν μια λέξη σλαγκ με γενική και αόριστη σημασία στη θέση των λέξεων που θα περιέγραφαν με ακρίβεια ένα συναίσθημα ή μια κατάσταση, περιορίζεται αυτόματα ο προσανατολισμός τους προς την πραγματικότητα, χάνονται ακόμη περισσότερο, βυθίζονται στα ομιχλώδη έλη της αλλοτρίωσης και της σύγχυσης… Η λέξη «φίνος» λόγου χάρη, έχει ακριβείς εννοιολογικές αποχρώσεις. Φίνος σημαίνει εκλεπτυσμένος, εξευγενισμένος, ραφιναρισμένος. Η λέξη αυτή μας είναι πολύτιμη για να περιγράψουμε ένα άρωμα, ένα λεπτοδουλεμένο τεχνούργημα ή το γούστο κάποιου. Όταν όμως χρησιμοποιείται γενικά και σε ακατάλληλες περιπτώσεις, όπως γίνεται με τη σλαγκ, η ίδια αυτή λέξη αποκρύπτει την αληθή φύση του πράγματος ή του συναισθήματος το οποίο υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει. Μετατρέπεται σε μια λέξη-σφουγγάρι που αν τη στύψεις βγάζεις νοήματα με τους κουβάδες και ποτέ δεν ξέρεις ποιο είναι το σωστό. .. Η σλαγκ χαρακτηρίζεται από μια οικονομία, μια αμεσότητα που είναι οπωσδήποτε ελκυστική. Από την άλλη όμως υποβαθμίζει την εμπειρία διότι την τυποποιεί και τη διαχέει. Κρέμεται ανάμεσα στην ανθρωπότητα και στον πραγματικό κόσμο σαν ένα, ένα πέπλο. Η σλαγκ κάνει τους ανθρώπους περισσότερο ηλίθιους και η ηλιθιότητα τους κάνει τρελούς.”

(Μετάφραση Γιώργος Μπαρουξής)

“Do Not Disturb”

“Then all at once Lily, badly scared, paused long and lis­tened, and listened with her. She said, “Have you seen Miss Lenox in the last fifteen minutes? She was supposed to bring the eggs.”

Miss Lenox was the old woman who lived across the road and came m to fix our breakfast. A queer, wacky little spinster, she wore a tam and her cheeks were red and mumpy. She would tickle around in the corners like mouse and take home empty bottles and cartons and similar junk.

went into the kitchen and saw this old creature lying dead on the floor. During my rage, her heart had stopped. The eggs were still boiling; they bumped the sides of the pot as eggs will do when the water is seething. I turned off the gas. Dead! Her small, toothless face, to which I laid my knuckles, was growing cold. The soul, like a current of air, like a draft, like a bubble, sucked out of the window. I stared at her. So this is it, the end—farewell? And all this while, these days and weeks, the wintry garden had been speaking to me of this fact and no other; and till this mo­ment I had not understood what this gray and white and brown, the bark, the snow, the twigs, had been telling me. I said nothing to Lily. Not knowing what else to do, I wrote a note DO NOT DISTURB and pinned it to the old lady’s skirt, and I went through the frozen winter garden and across the road to her cottage.”

Henderson the Rain King by Saul Bellow

(download e-book)