Tag Archives: David Bowie

David Bowie visits Sonic Boom

…εντάξει, όχι ακριβώς. Το αφιέρωμα του MAD TV για την επιστροφή του Bowie γυρίστηκε στο Sonic Boom το κρύο απόγευμα της 14ης Ιανουαρίου. Φώτης & Παναγιώτης απόλαυσαν την κυψελιώτικη ατμόσφαιρα & φιλοξενία και ιδού το αποτέλεσμα.



Mad X Rays:

David Bowie: Ch-Ch-Ch-Ch-Changes


Από τον Ziggy Stardust στο φετινό comeback:


Πώς ο David Bowie έκανε το rock n’ roll ασφαλές για διαστημικές μοναδικότητες;  


Ο Φώτης Βαλλάτος, ο Σταύρος Διοσκουρίδης και ο Παναγιώτης Μένεγος έχουν την απάντηση αυτή την εβδομάδα.


Στα Mad X Rays:

David Bowie: Ch-Ch-Ch-Ch-Changes


(Προβλήθηκε Το Σάββατο 19 Ιανουαρίου στις 18.00 και σε επανάληψη την Κυριακή 20 Ιανουαρίου στις 12.00 και την Τετάρτη 23 Ιανουαρίου στις 22.00)

Έλα ντε

 
Δεν ξέρω πως είχα καταφέρει μέχρι σήμερα να μην το προσέξω, κάνα δυο φορές που έπαιξε στο ραδιόφωνο στο μαγαζί, είτε είχα δουλειά είτε ήμουν αφηρημένος. Το άκουσα τη περασμένη Δευτέρα το βράδυ, τυχαία, ενώ οδηγούσα. Σοφό το να μην κουβαλάς πάντα ένα μπουκάλι ουίσκι μαζί σου, just in case.

The King shares birthday with Ziggy.

David Bowie 1972 California

Elvis Presley and Mary Kathleen Selph at the
corner of South Parkway and Elvis Presley Blvd


Ziggy & Elvis

David Bowie and Elvis Presley have many similarities and Presley also served as inspiration for some aspects of the Ziggy Stardust phenomenon:
1) They share the same birthday – January 8th (1935 for Elvis and 1947 for Bowie).
2) Bowie says that he first discovered the power of music when he saw his cousin get up and dance to Elvis’s “Hound Dog.”
3) Both Elvis and Bowie experimented and got into trouble with their hair styles at high school (Elvis appearing in a Mohawk and Bowie cutting his hair very short before this was fashionable).
4) Bowie and Elvis were both on the same record label – RCA.
5) Bowie was a big fan of Elvis. At short notice he crossed the Atlantic on a plane to attend an Elvis concert in New York in June 1972 even though he had a strong fear of flying at the time and would travel by other means whenever possible.
[Elvis] was a major hero of mine. And I was probably stupid enough to believe that having the same birthday as him actually meant something. I came over for a long weekend. I remember coming straight from the airport and walking into Madison Square Garden very late. I was wearing all my clobber from the Ziggy period and had great seats near the front. The whole place just turned to look at me and I felt like a right idiot. I had brilliant red hair, some huge padded space suit and those red boots with big black soles. I wished I’d gone for something quiet, because I must have registered with him. He was well into his set.” – Bowie (1996)



6) Bowie’s manager – Tony DeFries – was a big fan of Elvis’s manager Colonel Tom Parker and would quote from Parker’s book to anyone who would listen.

7) Bowie says that he largely based the character of Ziggy Stardust on the eccentric American rocker Vince Taylor who moved to France and worked as an Elvis impersonator. Known as the “French Presley” he appeared on stage one night in white robes and said that he was Jesus Christ. End of career.
8) Bowie had clothes designer and friend Freddi Burretti copy Elvis’s on-stage white jump-suit for Bowie’s own use at Ziggy Stardust concerts. Bowie typically would change into it before his trademark finale – “Rock n Roll Suicide.”
9) Tony DeFries used the announcement “David Bowie has left the building” as was done for Elvis Presley concerts.
10) The lighting-bolt motif Bowie wore for the ALADDIN SANE album cover was partly inspired by a ring that Elvis wore – which had a lightning bolt emblem along with the letters TCB (Taking Care of The Business).


11) The reissued single “Space Oddity” (see below) was released in Thailand in December 1972 accompanied by Elvis Presley’s “Fool” as the B-side (RCA 003).




12) Elvis showed some interest in recording Bowie’s song “Golden Years” but died before this could happen.

All this great info taken from the great 5years.com website.

Κωνσταντίνος Βήτα: Οι 10 δίσκοι της ζωής μου

Hejira / Joni Mitchell (1976)
«Ίσως είναι το άλμπουμ που έχω αγοράσει έξι φορές γιατί έχει χιλιοπαιχτεί στο πικάπ μου. Είναι από τα άλμπουμ που μου μίλησαν στην ψυχή κι έρχεται πάντα κάθε φορά νούμερο 1 στα αγαπημένα μου. Μου αρέσει η απλότητα και η φιλοσοφία του. Είναι σαν τραγούδια απέραντης ευθείας, γεμάτα αναζήτηση και βαθιά συνείδηση».
Blonde on Blonde / Bob Dylan (1966)
«Κυλάει ακόμα στις φλέβες μου, είναι πίσω από τους ώμους μου».
Low / David Bowie (1977)
«Είναι η εφηβεία μου όλη, το θεωρώ από τα πιο περίεργα άλμπουμ που άκουσα ποτέ. Είναι το άλμπουμ που έπεσε από τον ουρανό».
Another Green World / Brian Eno (1975)
«Είναι σαν τα όνειρα. Έτσι όπως θέλεις να είναι ο κόσμος γύρω σου».
Hounds of Love / Kate Bush (1985)
«Ακόμα προσπαθώ να καταλάβω πώς φτιάχτηκε. Ξαφνικά ξυπνάνε όλα γύρω σου».
Gone to Earth / David Sylvian (1986)
«Με συντρόφευε όπου κι αν πήγα σε όλη τη δεκαετία του ’80. Διέσχισα την Ευρώπη μαζί του – απλά μαγευτικό».
Exit / Pat Martino (1977)
«Σαν η νύχτα να κόλλησε πάνω στα δάχτυλα αυτού του μαγικού κιθαρίστα της τζαζ. Ήταν από τους δίσκους που έμειναν μήνες πάνω στο πικάπ. Αστικό, βαθύ, και σκοτεινό μ’ έναν πολύ γλυκό τρόπο».
Drumming the Beating Heart / Eyeless in Gaza (1982)
«Όταν το άκουσα κατάλαβα ότι έρχεται μια μεγάλη περίεργη δεκαετία μπροστά μου. Έχει ένα ηχόχρωμα που δεν ακούστηκε ποτέ ξανά. Το θεωρώ μοναδικό».
Maximizing the Audience / Wim Mertens (1985)
«Θα έλεγα ότι είναι φτιαγμένο από την υγρασία και την αναγέννηση. Ο πιο βαθύς και ουσιαστικός μινιμαλισμός που άκουσα ποτέ».
Blues Run the Game / Jackson C. Frank (1965)
«Μου είχε φέρει το βινύλιο ένας ξάδερφός μου από τη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’70. Έχει ακόμα, παρ’ όλα τα χρόνια που πέρασαν, μια περίεργη οπτική και κάτι ακατανόητο και συνάμα απλό που μπορεί να σου αλλάξει τον κόσμο. Ένα βαθύ φολκ άλμπουμ».
Ολοκληρο το αρθρο εδω , στο ποντικι

  1. Hejira / Joni Mitchell (1976)
  2. Blonde on Blonde / Bob Dylan (1966)
  3. Low / David Bowie (1977)
  4. Another Green World / Brian Eno (1975)
  5. Hounds of Love / Kate Bush (1985)
  6. Gone to Earth / David Sylvian (1986)
  7. Exit / Pat Martino (1977)
  8. Drumming the Beating Heart / Eyeless in Gaza (1982)
  9. Blues Run the Game / Jackson C. Frank (1965)
  10. Maximizing the Audience / Wim Mertens (1985)