Tag Archives: Motorhead

Lemmy 1945 – 2015

Photo by Hannes Schmid, Divas & Heroes project.
Photo by Hannes Schmid, Divas & Heroes project.

Για τον Γιάννη που απαντάει στο τηλέφωνο “έλα, ο Lemmy είμαι”,

για τον ψηλό στο Κακοφωνίξ που ζητάει Motorhead λέγοντας “βάλε Motorhead μην γίνει ότι έγινε και στην Πετρούπολη” “Γιατί, τι έγινε στην Πετρούπολη΄?” ” Δεν μου βάλανε” και γελάει σαν παιδάκι,

για την Μαρία που γιόρταζε τα γενεθλία του κάθε χρόνο λες και ήταν συγγενής της,

για το All for you στην κηδεία του Νικολάκη,

για το όνειρο της απόκτησης του No remorse μια φορά και ένα καιρό,

για την Doreen που μου έλεγε ότι ο Lemmy έπαιζε γκολφ με τον πατέρα της,

για το On Parole του Άλκη

για τον Γιώργο που κρύφτηκε στο σπόρτινγκ από βραδύς μη έχοντας χρήματα για εισητήριο,

για την μέρα που  ο Θανάσης αγόρασε το Rock’N’Roll και το χαλβαδιάζαμε στα Goody’s,

για τον Μοτορχεντά από το Βγέθι,

για τα σφηνάκια Lemmy στο Κουμπί,

για αυτή  την ιστορία του Βασίλη,

για την μουσική,

για την στάση,

για όλα

UNSPECIFIED - JANUARY 01:  Photo of LEMMY and MOTORHEAD; Lemmy after the bomb,  (Photo by Fin Costello/Redferns)
UNSPECIFIED – JANUARY 01: Photo of LEMMY and MOTORHEAD; Lemmy after the bomb, (Photo by Fin Costello/Redferns)
Advertisements

Motorhead, Athens 1988

Μια ιστορία του Bill Hunchback
“Ήταν το πρώτο λάϊβ τους στην Ελλάδα το ’86*. Ήθελα πάρα πολύ να τους δω μα φράγκα δεν υπήρχαν για δείγμα.Αποφάσισα λοιπόν χωρίς λόγο να κατηφορίσω από το Σπόρτινγκ μέρα μεσημέρι μπας και βρω καμιά τρύπα να χωθώ και να κάτσω εκεί ως το βράδυ της πρώτης μέρας, Μάρτης μήνας, πρώτες ζέστες, μια χαρά.Την ώρα που έφθασα έκαναν sound check και μπορούσες να το δείς από την πόρτα που είναι στο πλαϊνό δρομάκι που οδηγεί στον σταθμό του τρένου.Γύρω γύρω δεν υπήρχαν άλλοι fans υπήρχαν μόνο αποσβολωμένοι “γειτόνοι” που κοιτούσαν μουρμουρίζοντας μια μπάντα που τους φαίνονταν εξωγήινη μα εργαζόταν εντελώς επαγγελματικά για πολύ ώρα.Δεν είχαν τι να πουν φωναχτά…Εγώ στην σκηνή τους έβλεπα προφίλ και σιγά σιγά ξέχασα τον λόγο για τον οποίον ήμουν εκεί απολαμβάνοντας μια ιδιωτική σχεδόν-συναυλία με τα κοψίματα και τις βρισιές και τις πιο προσωπικές στιγμές μιας μπάντας που γούσταρα.Δεν πέρασε πολλή ώρα όταν παρατήρησα τον Lemmy να με κοιτάζει πλαγίως κάτω από το καουμπόϊκο καπέλο του, την ώρα που ‘φτύνε τους στίχους στο μικρόφωνο. Κοίταξα δεξιά κι αριστερά πάνω απ τους ώμους μου.Δεν υπήρχαν άλλοι, ούτε καν οι γείτονες πια. Σε μια παύση μου έκανε νόημα να πλησιάσω.Τρέμοντας μπήκα στο γήπεδο και μετά από προτροπή του και γέλια από τους άλλους ανέβηκα στο stage.”Τι κάνεις εδώ πιτσιρικά;” “Σας βλέπω” “Μόνος σου;” “Μόνος μου” ” Και που είναι η κυρία;” “Δεν υπάρχει κυρία” “Ε πάρε αυτό για να υπάρξει. Ξέρεις σε κάθε κυρία πρέπει να φέρεσαι σα να είναι μοναδική” κι έκανε ένα έτσι και ξεκάρφωσε από το καπέλο του μια μώβ κονκάρδα που έγραφε “Come to me my monumental baby” .Mου την έδωσε στο χέρι που έτρεμε αλλά δεν ήθελε να το δείξει και το έκλεισε με το αριστερό του.”Εισιτήριο έχεις θα ρθείς το βράδυ;” “Δεν έχω φράγκα είπα μα θα δώ “.Φώναξε στα ελληνικά κάποιον Θανάση και μου ξηγήθηκε ένα σημείωμα που ήταν σαν εισιτήριο.” Κάντηνε τώρα” μου είπε πριν προλάβω να ευχαριστήσω και γελούσε.Το σημείωμα-εισιτήριο μου το κράτησαν στην πόρτα.Τις προάλλες όμως που έβλεπα στο ντοκυμαντέρ Lemmy πως δήλωνε ότι θυμάται την εποχή πριν το ΡοκΕνΡολ έψαξα , βρήκα την μώβ κονκάρδα, την κράτησα στο χέρι μου για λίγο και κατάλαβα γιατί.”

*Ο φίλος Bill θυμάται λάθος την ημερομηνία, η πρώτη συναυλία των Motorhead στην Αθήνα λαμβάνει χώρα τον Μάρτη του 1988