Tag Archives: Punk

(Not so) exciting times in Belfast, 1982

New Mania, number 6, 1982, takes a look at the punk scene in Belfast.

Source: Belfast

Advertisements

BBC Radio 4 – The Reunion, Women of Punk

Source: BBC Radio 4 – The Reunion, Women of Punk

Sue MacGregor reunites five musicians who embraced the anarchy of punk music and created a unique style of their own.

For many young people, Britain in the late 1970s was a place without hope. Unemployment was high. The value of the pound was low and, despite the feminist activity of the early 1970s, the most many girls aspired to was to marry well and look good.

Female role models were hard to fine – especially in music. The only all-girl troupes on Top of the Pops were Legs and Co.

Then punk happened.

Women could dress how they liked, behave how they wanted and develop their own sound without being manipulated by the mostly male gatekeepers of the record industry. Young women who didn’t fit the traditional mould of femininity found a new tribe in punk. A place where they could finally be themselves. But the movement attracted fear and aggression from straight society. And few made much money from the short-lived scene.

Sue MacGregor brings together five female punk pioneers.

Gaye Advert, bass player in The Adverts, was described as the first female punk star. But the industry focus on her looks caused animosity in the band.
Toyah Willcox, an aggressive tomboy, found her emotional rebellion in punk and appeared in Derek Jarman’s cult punk film Jubilee.
Gina Birch of The Raincoats played her first gig in November 1977 a few weeks after forming her all-female band.
Tessa Pollitt abandoned her A levels to join all girl punk band, The Slits.
Vivien Goldman was in the The Flying Lizards and Features Editor on the weekly music paper, Sounds. She is now a Professor of Punk in New York.

The guests discuss the impact and legacy of their movement.

Producer: Karen Pirie
Presenter: Sue MacGregor
Series Producer: David Prest

A Whistledown production for BBC Radio 4.

How Hollywood’s Whisky a Go Go Was Saved by Punk Rock and New Wave — Cuepoint — Medium

Out in the crowd, Dee Dee Ramone, whose band was scheduled to play the club the following week with Blondie, watched the show. “Blondie was really good that night,” he recalled in his autobiography. “Deborah Harry was smashing… all the boys were crowding the front of the stage, trying to get a look up her skirt at her white bikini briefs.”
Out in the crowd, Dee Dee Ramone, whose band was scheduled to play the club the following week with Blondie, watched the show. “Blondie was really good that night,” he recalled in his autobiography. “Deborah Harry was smashing… all the boys were crowding the front of the stage, trying to get a look up her skirt at her white bikini briefs.”

Riot On Sunset

How punk and new wave resurrected Hollywood’s legendary Whisky a Go Go in the 1970s

via How Hollywood’s Whisky a Go Go Was Saved by Punk Rock and New Wave — Cuepoint — Medium.

Συνέντευξη με τον Θοδωρή Ηλιακόπουλο από τη «Γενιά του Χάους» – Microvia

Συνέντευξη με τον Θοδωρή Ηλιακόπουλο από τη «Γενιά του Χάους» – Microvia.

Φωτογραφία από το ντοκιμαντέρ “Εδώ Δεν Υπάρχει Άσυλο” http://sportingsucks.blogspot.gr/

Μετά προς τα τέλη των ‘80ς έγινε ένας πολύ περίεργος διαχωρισμός, ο οποίος ξεκίνησε από άτομο μέσα από τη Villa Amalias, όπου εκεί τέθηκε το εξής: όποια συγκροτήματα δεν ανήκουν αποκλειστικά στο χώρο των καταλήψεων και ούτω καθεξής και παίζουν σε μαγαζιά, απαγορεύεται να έχουν σχέση με το χώρο. Αλλά όλο αυτό το πράγμα ήταν πάρα πολύ άδικο, γιατί στην ουσία εκτός του ότι έφερε ένα διχασμό ανάμεσα στις μπάντες που τόσα χρόνια υποστήριζαν τον ίδιο χώρο, έκανε και το εξής: στην ουσία έδωσε και άλλο credit σε συγκροτήματα που μόλις εμφανιζόντουσαν και είχαν παίξει σε μια μόνο συγκεκριμένη κατάληψη, για ένα συγκεκριμένο λόγο και αφαίρεσε credits από όλες αυτές τις μπάντες οι οποίες γυρνάγανε ολόκληρη την Ελλάδα να παίξουν για οποιοδήποτε θέμα της εποχής, για ζητήματα περιβάλλοντος, αντιπολεμικές συναυλίες, οτιδήποτε, με συνέπεια αυτό να φέρει σύγκρουση. Ήταν η πρώτη σύγκρουση μέσα στο χώρο και κρατάει μέχρι σήμερα, στην ουσία υπάρχει αυτό ακόμα, ότι μπάντες που παίζουν σε μαγαζιά απαγορεύεται να πάνε να παίξουν σε μια κατάληψη. Για μένα είναι εντελώς ηλίθιο, το κατέκρινα και τότε, το κατακρίνω ακόμα και σήμερα που το ακούω, δεν νομίζω ότι αυτό έχει καμία σημασία, γιατί δαιμονοποιεί τι; Το απίστευτο χρήμα που βγάζεις σαν μπάντα που πας να παίξεις σε ένα κλαμπ, σε ένα μπαρ, σε ένα οτιδήποτε; Όλα αυτά για μένα είναι στην ουσία από λίγο έως πολύ αντιφάσεις, με την έννοια ότι σήμερα που μιλάμε, έχουν όλοι έναν υπολογιστή και ένα κινητό. Αυτό τι σχέση έχει με το DIY; Έχεις δώσει τα χρήματα σου στις μεγαλύτερες πολυεθνικές του πλανήτη, που τον καταστρέφουν, αλλά επειδή είσαι σε μια κατάληψη είσαι DIY, οπότε αγιοποιείται όλο το υπόλοιπο concept, δεν τρέχει τίποτα; Εγώ διαφωνώ κάθετα σε αυτό.”

The Slits’ Viv Albertine on punk, violence and doomed domesticity | Music | The Guardian

The Slits' Viv Albertine at Alexandra Palace, London 1980“People didn’t know whether to fuck us or kill us, because we looked like we’d come out of a porn magazine.”

The Slits at Electric Circus, Manchester in 1977

“The A&R men, the bouncers, the sound mixers, no one took us seriously. On top of the fact that we were all women, we had a 15-year-old singer who was absolutely nuts, running around. So, no, we got no respect anywhere we went. People just didn’t want us around.”

via The Slits’ Viv Albertine on punk, violence and doomed domesticity | Music | The Guardian.